عشق من عاشقم باش

همیشه عاشق همیشه تنها

salot-preto — Fri, 19 Jan 2007 19:57:12 GMT

همیشه عاشق همیشه تنها

نام بي نشون تو در برگي از دفتر زندگي ام نقش بسته است هنگامي که خواستم تنها نام تو را آتش بزنم برگ برگ زندگي ام سوخت! از ديروزها به دنبالت دويدم و به اميد ديدارت به امروز رسيدم ولي افسوس...! افسوس که تو به فرداها سفر کردي!

تقدیم به بهترینم .... ؟ علی

salot-preto — Mon, 10 Jul 2006 17:46:09 GMT

این قسمت تقدیم به کسی که اسمش معنای

همه زیبائیهاست معنای همه عشقها و معنای

همه انتظارها اره انتظاری سنگین بطول همه

همه قرون وعرض همه دنیا کسی که همیشه

اسمش تو دفتر خاطراتم بود واو فکر میکنه که

هیچجا نمیتونه اسم خودشو ببینه شاید اینم از

بدبختی من باشه که اینقده بد خط میدویسم که

حتی اونی که واسش مینویسم که منو بفهمه

حتی تو همه این مدت نتونسته اسم خودشو

جای خودشو لابلای اون همه اوراق ببینه اما

اگه یادش باشه از روز اول نهش گفتم من اون

کسی نیستم که بیامو سر هر کوچه و برزنی

عشقمو داد بزنم . وقتی گفتی من حتی بلد

نیستم ادای عاشقارو در بیارم برام خیلی زیاد

سنگین افتاد این حرفت اما بازم گفتم اون که

خودش حالیش اما وقتی فکر میکنی که من

واسه جلب ترحم مینویسم اصلا ذوق نوشتن

تو ادم از بین میره و دیگه ادم نمیدونه چی بگه

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم، شدم آن عاشق ديوانه كه بودم
در نهانخانه ي جانم گل ياد تو درخشيد باغ صد خاطره خنديد عطر صد خاطره پيچيد
يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم پرگشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم ساعتي بر لب آن جوي نشستيم تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت من همه محو تماشاي نگاهت آسمان صاف و شب آرام بخت خندان و زمان رام خوشه ماه فرو ريخته در آب شاخه ها دست برآورده به مهتاب شب و صحرا و گل و سنگ همه دل داده به آواز شباهنگ يادم آيد : تو به من گفتي : از اين عشق حذر كن! لحظه اي چند بر اين آب نظر كن آب ، آئينه عشق گذران است تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است باش فردا ،‌ كه دلت با دگران است! تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن! با تو گفتم :‌ "حذر از عشق؟ ندانم! سفر از پيش تو؟‌ هرگز نتوانم! روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد چون كبوتر لب بام تو نشستم، تو به من سنگ زدي من نه رميدم، نه گسستم" باز گفتم كه: " تو صيادي و من آهوي دشتم تا به دام تو درافتم، همه جا گشتم و گشتم حذر از عشق ندانم سفر از پيش تو هرگز نتوانم، نتوانم...! اشكي ازشاخه فرو ريخت مرغ شب ناله ي تلخي زد و بگريخت! اشك در چشم تو لرزيد ماه بر عشق تو خنديد، يادم آيد كه از تو جوابي نشنيدم پاي در دامن اندوه كشيدم نگسستم ، نرميدم رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگر هم نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم! بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

( خدایا ............ ؟ )

salot-preto — Thu, 16 Feb 2006 13:50:35 GMT

خدایا!

به رغم تمامی تلاش هایم

شکست خورده ام .

نیازمند آن نیرو ، شهامت و ایمانی هستم

تا دریابم که در هر چه روی می دهد

رحمت تو نهفته است.

مرا خردی بخش

که شکست را توقف نداند

وآن را نردبانی برای فراز به اوج ببیند

تا دریابم ،‌ راه موفقیت من را

شکست های بی شمار هموار می کند

salot-preto — Fri, 27 Jan 2006 13:32:48 GMT

خدايا

معبودم!

تو به همه چيز آگاهي

پس بادا كه خواست تو پيوسته تحقق پذيرد

در اندوه و شادي،

معبودم !

بادا كه خواست تو تحقق پذيرد.

خدايا هر روز كه راه ستايش تو را مي پيمايم

با ديدگاني شگفت زده

زيبايي را مي جويم

كه ذات توست .

و هر روز وظايف را با فروتني به انجام مي رسانم

به برادران و خواهرانم ياري مي رسانم

از تو می خواهم به برادران و خوهرانم یاری برسانی

دوستان خوب و بدم را ببخش و به نور خود روشن کن

وقتی رفتی

salot-preto — Thu, 22 Dec 2005 10:36:42 GMT

باز خواهم گشت

تقدیم به تمام عشاق و دردمندانی که در راه عشق فنا شدن.

دوباره باز خواهم گشت...

نمی دانم چه هنگام٬از کدامین راه...

ولی یکبار دیگر باز خواهم گشت...

و چشمان تو را با نور خواهم شست...

به دیوار حریم عشق یکبار دگر٬من تکیه خواهم کرد...

رسوم عشق ورزی را دوباره زنده خواهم کرد...

به نام عشق و زیبایی٬دوباره خطبه خواهم خواند...

رفتی

رفتي و خاطره هاي تو نشسته تو خيالم
بي تو من اسير دست ارزوهاي محالم
ياد من نبودي اما من به ياد تو شكستم
غير تو كه دوري از من دل به هيچ كسي نبستم
هم ترانه ياد من باش بي بهانه ياد من باش
وقت بيداري مهتاب عاشقانه ياد من باش
اگه باشي با نگاهت ميشه از حادثه رد شد
ميشه تو اتيش عشقت گر گرفتن و بلد شد
اگه دوري اگه نيستي نفس فرياد من باش
تا ابد تا ته دنيا تا هميشه ياد من باش

ببار

salot-preto — Sun, 09 Oct 2005 16:17:15 GMT

ببار باران بر اين شهر ويران زده

كه دلاي آدما مسخ شده

ببار بر اين جسمهاي خشكيده

كه انسانيت از ميون نسل بشر برچيده شده

ببار بر اين دلهاي سرد

كه ديگر نمي تپد براي كودكان بي مادر

ببار بر دل غم گرفته

بر دل پژمرده بر گل نشسته

ببار بر سر انسانهاي مست

كه زندگي را همين دنيا دانند و بس

ببار بر دل آن پير گريان

كه زندگي را باخت چه آسان

ببار بر آن دل شكست خورده

كه تيري آهنين بر دلش نشسته

ببار بر او كه ديگر اميدي بر دل ندارد

نيست مرهمي بر دل او چون اثر ندارد

ببار بر اين جسم خسته من

باشد كه رود اين سستي و رخوت من

بيا ز سنگ بپرسيم

salot-preto — Fri, 29 Jul 2005 18:33:35 GMT

درون آينه ها درپي چه مي گردي ؟
بيا ز سنگ بپرسيم
كه از حكايت فرجام ما چه مي داند
بيا ز سنگ بپرسيم
زانكه غير از سنگ
كسي حكايت فرجام را نمي داند
هميشه از همه نزديك تر به ما سنگ است
نگاه كن
نگاه ها همه سنگ است و قلب ها همه سنگ
چه سنگباراني ! گيرم گريختي همه عمر
كجا پناه بري ؟
خانه خدا سنگ است
به قصه هاي غريبانه ام ببخشاييد
كه من كه سنگ صبورم
نه سنگم و نه صبور
دلي كه مي شود از غصه تنگ مي تركد
چه جاي دل كه درين خانه سنگ مي تركد
در آن مقام كه خون از گلوي ناي چكد
عجب نباشد اگر بغض چنگ مي تركد
چنان درنگ به ما چيره شد كه سنگ شديم
دلم ازين همه سنگ و درنگ مي تركد
بيا ز سنگ بپرسيم
كه از حكايت فرجام ما چه مي داند
از آن كه عاقبت كار جام با سنگ است
بيا ز سنگ بپرسيم
نه بي گمان همه در زير سنگ مي پوسيم
و نامي از ما بر روي سنگ مي ماند ؟
درون آينه ها در پي چه مي گردي ؟

پریده از خواب...

گوئی...

سالیانه درازیست که در پس پرده های تنهائیم.!

روزهارفتند ومن دیگر خود نمی دانم کدامینم...!؟

اه.ای ستارها...!

ای ستارهائی که سر به دامن سیاه شب نهاده اید.

ای ستارگانی که گوئی روزنه ای از جهان جاودانه بر این جهان گشوده اید.!

روزی او هم ستاره ای بود...!؟

ستاره ای که با نگاه شرم الوده ی خویش مرا می برد...

اه.ای ستارها...!

اخر برمن چه شد.! که در نگاهم مرد، ان همه نشاط ونغمه وترانه...!؟

بر من چه گذشت...!؟ که بدین سان سرنگون وخاموش.در بستر تنهائیم...

سر نهاده ام به روی نامه های او...

تا که جویم در میان این سطور اشک خرده ...

نشانی از وفای او...!!

شراب شعر چشمان تو

salot-preto — Sat, 09 Jul 2005 19:07:55 GMT

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد !

همه اندیشه ه ام اندیشیه فردا است ،

وجودم از تمنای تو سرشار است ،

زمان - در بستر شب - خواب وبیدار است ،

هوا آرام ، شب خاموش ، راه آسمانها باز ...

خیالم چون کبوترهای وحشی می کنند پرواز ...

رود آنجا که می بافند کولی هاب جادو ، گیسوی شب را ؛

همان جاها ، که شب ها در رواق کهکشان ها عود میسوزاند ؛

همان جاها ، که اخترها ، به بام قصرها ، مشعل می افروزند ؛

همان جاها ، که رهبانان معبدهای ظلمت نیل می سایند ؛

همان جاها ، که پشت پرده شب ،

دختر خورشید فردا را می آرایند ؛

همین فردای افسون ریز رویایی ،

همین فردا که راه خواب من بسته ست ،

همین فردا که روی پرده پندار من پیداست

همین فردا که ما را روز دیدار است !

همین فردا که ما را روز آغوش و نوازشهاست !

همین فردا ، همین فردا...

... من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد !

زمان ، در بستر شب ، خواب وبیدار است ،

سیاهی تار می بندد ،

چراغ ماه ، لرزان ، از نسیم سرد پاییز است ،

دل بی تاب و بی آرام من ، از شوق لبریز است ،

به هرسو ، چشم من رو می کند : فرداست !

سحر از ماورای ظلمت شب می زند لبخند

قناریها سرود صبح می خوانند ...

... من آنجا ، چشم دراه توام ، ناگاه :

تو را ، از دور می بینم که می آیی ،

تو را از دور می بینم که می خندی ،

تو را از دور می بینم که می خندی و می آیی ،

... نگاهم باز حیران تو خواهد ماند ،

سراپا چشم خواهم شد .

تو را در بازوان خویش خواهم دید !

سر شک اشتیاقم شبنم گلبرگ رخسار تو خواهد شد .

تنم را از شراب شعر چشمان تو خواهم سوخت :

برایت شعر خواهم خواند ،

برایم شعر خواهی خواند ،

تبسم های شیرین تو را ، با بوسه خواهم چید !

و گر بختم کند یاری ،

در آغوش تو ...

... ای افسوس !

سیاهی تار می بندد ،

چراغ ماه لرزان از نسیم سرد پاییز است ،

هوا آرام ، شب خاموش ، راه آسمانها باز

زمان - در بستر شب - خواب وبیدار است !

تارو پود هستیم بر باد رفت! عاشقی ها از دلم دیوانگی ها از سرم ؟

salot-preto — Sun, 26 Jun 2005 16:04:18 GMT

( به یاد امین عزیز )

کاش هیچکس تنها نبود

کاش دیدنت رویا نبود

گفته بودی می مانم ولی

رفتی و گفتی که اینجا جا نبود

من دعا کردم برای بازگشت

دستهای تو ولی بالا نبود

یک نفر آمد صدایم کرد و رفت

با صدایش آشنایم کرد و رفت

پشت پرچین شقایق که رسید

ناگهان تنها رهایم کرد و رفت

بعد پرپر شدنت ای گل زیبا چه کنم

ما با داغ تو امین مرده به دنیا چه کنم

بهر هر درد دوائی است بجز داغ جوان

من به دردی که بر او نیست مدوا چه کنم

جهان جامع فلک ساقی اجل می

خلایق جمع گردند به مجلس وی

به این دروازه هیچکس نیست خلاصی

از این جامع و از این ساقی از این می

عشق ؟

salot-preto — Thu, 16 Jun 2005 13:49:15 GMT

از میان بازوان داغ یک عشق !

بوسه های خالی از هوس !

راستی می توان شنید ؟

عشق را می توان شنید ؟